Forum

Hier kunnen familie en vrienden van personen met paniekaanvallen hun verhaal en ervaringen uitwisselen.

Moderators: Leon, Leap

Door Annex94
#43508
hallo, ik ben 17 jaar. loop al 3 jaar met paniek klachten.
heb het er erg zwaar mee, al helemaal omdat mijn vader het ook heeft en het gekken is dat ik er met hem dus echt niet over kran praten ! hij berijpt mij gewoon niet ??

Mijn ouders zijn ook nog eens 1 maand geleden gescheiden dus dat maakt het allemaal alleen maar vervelender. om heel eerlijk te zijn heeft de angst stoornis van mijn vader de relatie tussen mijn ouders verpest !

mijn vader zegt dat hij er vanaf is, maar hij zit wel zwaar aan de antidepresiva.
ik wil proberen om niet aan de medicatie te beginne en er zelf uit te komen & ga zeker proberen om mijn leven niet te laten leiden door de paniek !!!!

Groetjessss
Door Rose
#43554
Hoi Anne,

Dat laatste zinnetje vind ik heel goed; laat je er idd niet onder krijgen.
Mijn vader, broer en oom hebben alle 3 last (gehad) van hyperventileren/paniekstoornis. Het schijnt dat her erfelijk kan zijn?!
Alle 3 bovenstaande personen zeggen dat ze er inmiddels vanaf zijn cq het onder controle hebben, maar ik merk wel eens aan mn vader/broer dat ze hyperventileren.
Misschien vindt je vader het te confronteren op dit moment om er met jou over te praten aangezien hij nu ook in een lastige situatie zit ivm scheiding?

Ik heb geen AD geslikt, maar slik wel medicijnen op homeopatische basis (Sint Janskruid) wel moet ik zeggen dat als mijn therapeut me echt een anti-depressivum had aangeraden ik hier wel voor open zou staan. Als het helpt, waarom dan niet?
Door Annex94
#43592
Hallo Rose

Ja, datg klopt. ik ben er met mijn therapeut achergekomen dat ik het een deel erfelijk heb van mijn vader. gelukkig hebben wij geen hyperventilatie want dat lijkt me heel erg eng.

maar het enge van AD is dat het verslavend is he, je moet er steeds meer van slikken anders raakt je ligaam er aan gewent.

en inderdaat de situatie van men vader is niet echt makkelijk, dus ik snap het ook wel.
maar het is denk ik ook dat hij sommige situatie's ontwijkt en ik dat dus absoluut niet wil doen. ik wil gewoon alles kunnen doen zonder paniek te krijgen en hij denk dan : als het je helpt om bij de deur te zitten in de trein dan moet je dat doen. maar ik denk : ik wil niet speciaal bij de deur zitten ik wil gewoon overal kunne zitten, want stel die plaats bij de deur zou bezet zijn, raak ik dan weeer helemaal in paniek..

Sint Janskruid ?? zijn dat pillen of druppeltjes en werkt het ?
ik gebruik rescue, dat zijn druppeltjes en moet zeggen ik word er wel rustig van.

groetjessss
Door tania 67
#43596
hallo
mijn vader had ook last van paniek en angst ,wel in mindere mate of ik
maar het schijnt inderdaad erfelijk te zijn
ikzelf neem wel ad dat is een persoonlijke keuze
en het is inderdaad verslavend,maar ikzelf zit al jaren op 20 mg en heb nog nooit moeten verhogen ,dus op dat gebied heeft mijn lichaam genoeg met de 20 mg
st janskruid is een natuurlijke ad ,het is een soort kruid
je kan het in druppels,tabletten en thee verkrijgen dacht ik
maar pas op mat st janskruid als je de pil slikt het kan de werking van de pil beinvloeden
er zitten tenslotte ook natuurlijke geneesmiddelen in en die kunnen ook voor bijwerkingen zorgen
het is niet verslavend en het werkt zachter
echter bij een zware depressie ,of paniek en angst zal het volgens mij niet zoveel helpen
bij milde symthomen kan het helpen,je hebt mensen die ermee geholpen zijn
ik heb het in de tijd ook geprobeert het hielp niet veel,maar toen zat ik echt heel diep
vandaar dan ook mijn keuze van ad
je kan het proberen ,nogmaals veel hangt af van de ergst van je klachten
echte ad en st janskruid mag je wel niet samen gebruiken
van de combinatie st janskruid en rescue weet ik niet dat zou je beter eens navragen in de apotheek
groetjes tania
Door Rose
#43598
Ik snap wel wat je bedoelt.

Sint Janskruid is een pilletje. Je kan het in allerlei sterktes krijgen dacht ik, maar ik gebruik de Kira forte.

Succes!
Door Ikke
#43618
hoi,

ook aan st janskruid kun je 'verslaafd' raken.
Je lichaam raakt gewent aan het krijgen van die speciefiek kruid en gaat het missen wanneer je plots zou stoppen.
Het is net zoiets als van de een op de andere dag geen caffeine meer nemen.

groetjes Heidi
Door Rose
#43627
Klopt, ben ik het mee eens.

Ik ben al eens bijna een jaar gestopt geweest met St Janskruid en dan ook opeens gestopt. Moet je niet doen, krijg je nare verschijnselen van.
In de tijd dat ik er vanaf was heb ik me prima gered, maar doordat er een terugval kwam toch weer gekozen om ermee te beginnen.
Door Annex94
#43633
ooow, das minder
ik denk dat ik het dan toch maar zonder medicatie probeer en heel v eel hulp van therapie.
en als het ECHT niet gaat dan gebruik ik rescue.
verder weet ik dat ik er niet dood aan ga en echt niet van kan stikken.

vandaag ga ik weer naar mijn therapie en krijg ik te horen wat en hoe ze me gaan behandelen of hoe kan ik dat het beste zeggen..
ben erg benieuwt, het goede is wel dat ik om daar tekomen un uur in de trein zit en ik daardoor me zelf al heel goed train en na anderhalf jaar vind ik het afentoe nogsteeds heel erg moeilijk.
toch best raar

groetjesss
Door Annex94
#43738
dankjewel ik ga het eens lezen.

gister een best wel conferonterende sessie gehad bij mijn haptotherapeut.
zij heeft alles op panier gezet over mijn verleden en wat dat te maken kan hebben met mijn klachten.
we zijn er ook achter dat mijn add er ook iets mee te amken kan hebben.
zij heeft mij het advies gegeven om eens langs te gaan bij een psygiater. toen ze dat zij schoot door mijn hoofd : ik ben toch niet gestoord ??? :(
ze zij dat hij met homopatische medicijnen werkt en het misschien wel wat voor mij was. nou ik weet het nog niet en wil zeker wel even langs gaan om te praten en mijn mogelijk heden te ondekken, maar of ik er wat mee ga doen.. dat weet ik nog niet.
ze heeft me ook de opdracht gegeven om eens te gaan kijken naar het middeltje Australian Bush Flower te zoeken. of dat verslavend is weet ik niet meer maar (hebben jullie hier ooit van gehoord, want bij tuinen kan ik het niet vinden.)

toen ik thuis kwam had ik geen zin over tepraten met mijn moeder of iemand anders.
het heeft me allemaal aan het denken gezet, zo erg dat ik er savonds niet van kon slapen.
ik voelde me ook een beetje gespannen vandaag moest ik de hele dag werken en mijn baas is een mega chagerijn en kan alleen maar vertellen wat we fout doen. dat leverd mij ook een hoop spanning op.
ik merk dan savnds in bed dat ik echt gespannen ben en slecht slaap of lichte paniek aan vallen krijg,. paniek aanval in bed ? jaa ik weet ook niet waarom, maar het gebeurt.

opzich wel fijn dat ik het hier even kan delen met jullie..

groetjessss